miércoles, 20 de agosto de 2008

Gracias



















Como me pareció muy pretencioso por mi parte intentar plasmar el espiritu de Chozas en una serie de fotos hechas en un solo día he cambiado el titulo por Gracias, gracias por el tiempo que compartisteis c0nmigo, gracias por la estupenda comida, por la musica que me regalasteis y por enseñarme que cualquier momento es bueno para reir y bailar, de todos lo que me recibì de mi visita destacaría la paz que senti en vuestra mirada...me la llevo conmigo...

jueves, 14 de agosto de 2008

No bo camiño...


Facía moito tempo que non me atopaba con agasallos da natureza como iste, sobre todo tendo en conta que soen acontecer no campo e as sete da mañan(sera por iso claro...).O que pasa e que nos albergues non teñen horarios flexible para os peregrinos dormilones e claro non te queda máis remedio que facer camiño casi a oscuras, polo cedo e pola neboa..., Pasados os primeiros bostezos e cando a mente esta nese momento entre fusco e lusco é cando eu atopo os meus millores momentos, ainda a miña mente non comenzou a traballar pensando no canso que vou estar dentro dunhas horas nin o que deixei de facer onte, esta quietiña, como a min me gusta que este, non pensas en nada máis que en deixarte levar ,máis ben deixarte camiñar, e se encontras compañeiro de conversa ,as tuas verbas saen soas , sen buscalas, sen prisas...e claro de repente cando estas así as cousas suceden e te encontras con regalos como istes. Cando vin as gotiñas do rocio na tela de araña tiven unha sensación moi agradable,como si todo tivera un sentido....un universo onde todos estamos e onde todos temos unha misión, "ser"...